Wpisy z tagiem: PRL
środa, 18 stycznia 2012
Beata Tadla - dziennikarka TVN-u przeprowadziła wywiady z czterdziestoma siedmioma znanymi osobami, którzy zgodzili się opowiedzieć historię swojego dzieciństwa. Zapytała ich m.in. o dziecinne marzenia, doświadczenia z Polski Ludowej, "Solidarność" i tęsknotę za Zachodem, pełnymi półkami w sklepach. Książka obfituje w śmieszne anegdotki, m.in. opowiedziane przez Marcina Prokopa i Piotra Adamczyka, które rozbawiły mnie niemal do łez. Nigdy nie zapomnę. Był stan wojenny. Wracaliśmy maluchem od babci. Co chwilę Ponadto opowiadają oni wzruszające historie swojego życia, podparte zdjęciami z rodzinnych albumów oraz fotografiami wydarzeń tamtych lat. Beata Tadla niemal każdemu zadaje pytanie o to, jaką spuściznę pozostawił PRL pokoleniu `89 oraz czy dzieci PRL-u potrafią opowiadać o swoim dzieciństwie własnym dzieciom. Bohaterowie wywiadów pochodzą z różnych domów: bogatych, biednych, solidarnościowych i partyjnych, byli dziećmi robotników, nauczycieli oraz dyplomatów i partyjnych dygnitarzy. Każdy ma inne spojrzenie na tamtą rzeczywistość, jednak niemal wszyscy z rozmażeniem wspominają puszkę Coca-coli, gumę Donald czy pomarańcze... Oraz wybór Karola Wojtyły na papieża.
Dziennikarka zadawała często w swoich wywiadach pytanie, czym różni się pokolenie `89 od młodszych. Wiele osób odpowiadało niemal identycznie... Ich słowa zaczęły skłaniać do refleksji i przemyśleń nad moim pokoleniem i nad tym, że w ich słowach jest cząstka prawdy... Młodsi od nas o dziesięć, dwanaście lat, mają przekonanie, że im się wszystko od życia należy , że wszystko jest natychmiast i istnieje droga na skróty. Ja wyrosłem w przekonaniu, że swoje marzenia zdobywa się pracą, konsekwencją i uporem. Oni od razu pytają o pieniądze i bywają sfrustrowani, kiedy coś nie jest na pstryknięcie palcami - jak w Internecie czy przez komórkę. Przez ograniczenie dostępu do natychmiastowych mediów my mieliśmy więcej cierpliwości do życia. Dzięki temu, co zapamiętaliśmy z czasów komuny, zauważamy zmiany w Polsce. Widzimy ten potężny skok, jaki się dokonał we wszystkich dziedzinach życia i to w krótkim czasie. Młodsi ludzie się nad tym nie zastanawiają, bo nie znają innej rzeczywistości. 3 ( Marcin Prokop)
--------------------------------------------------------------------------------- 1 B. Tadla, Pokolenie `89, czyli dzieci PRL-u w wolnej Polsce. Warszawa 2009, s.19. 2 Tamże, s.196. 3 Tamże, s. 275.
czwartek, 14 lipca 2011
W trzech krótkich słowach można określić tę powieść jako lekką, szybką i śmieszną. Gutowskiej - Adamczyk udało się złapać bakcyla Barei i inteligentnie zaśmiać się z czasów PRL-u. Polecam, szczególnie dla osób, które lubią się głośno śmiać.
Ocena: 5/6 |
Ostatnie wpisy
Zakładki:
Literaccy blogerzy
Przeczytałam 2012
Przeczytałam 2011
Szablon
Tagi
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
zatrzymywała nas milicja. Leżałem na tylnym siedzeniu i udawałem obłożnie chorego. Mama przekonywała funkcjonariuszy, że dziecko ma gorączkę i muszą jechać ze mną do szpitala.Tak naprawdę leżałem na połówce świni, którą przemycaliśmy od rodziny na wsi. Takie to były czasy. W sklepach nie było mięsa, a jak było to na kartki. Reglamentowane. Trzeba było sobie jakoś radzić. Gdyby milicjanci odkryli, że przewozimy wieprzowinę, stracilibyśmy ją 1. 
Książkę połknęłam w jeden dzień, była dla mnie niezwykłą lekturą, pełną bawrnych i ciekawych opowieści z czasów, które mnie bardzo interesują. W niektórych wspomnieniach odnajdywałam ślady mojego dzieciństwa. Podobnie jak dzieci PRL-u jadłam Vibovit i oranżadę w proszku (bez rozpuszczania!), od świtu do nocy spędzałam czas pod blokiem, a mama przez okno zrzucała mi kanapki z dżemem, żułam gumę Donald i zbierałam różne kolorowe pudełka i puszki po piwie! I jednogłośnie razem z bohaterami wywiadów stwierdzam, że zniknęły dawne podwórka. Dzisiaj nie widać już dzieciaków z kluczami na szyi, nikt nie gra w klasy pod blokiem, ani nie skacze na skakance czy w gumę... 
